Τιμή και Μνήμη στους Φονευθέντες υπό των Γερμανών στο Τρίκωμο Γρεβενών.

 Με ιδιαίτερη λαμπρότητα, για ακόμη μια χρονιά, ο Φιλοπροοδευτικός Σύλλογος των Απανταχού Τρικωμιωτών "ο Άγιος Αθανάσιος" σε συνεργασία με τους συγγενείς των θυμάτων, τέλεσαν την ετήσια επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο των Φονευθέντων υπό των Γερμανών (10-7-1944) στην θέση "Πέτρα Γκόργκη". Στην εκδήλωση παρέστησαν όλοι οι αιρετοί του νομού μας, ο κ. Βουλευτής Τιμολέων Κοψαχείλης, ο κ. Δήμαρχος Δημοσθένης Κουπτσίδης, ο κ. Περιφεριακός Σύμβουλος Γιάτσιος Ιωάννης (ως εκπρόσωπος  της Περιφέρειας) καθώς επίσης πλήθος Δημοτικών Συμβούλων όπως επίσης ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Τρικώμου, κ. Ράπτης Ιωάννης.





Με κάθε τιμή προς τους πεσόντες υπέρ πίστεως και πατρίδος τελέστηκε η δέηση. Ακολούθησε σιγή ενός λεπτού, κατάθεση στεφάνων από τους επισήμους. Οι συγγενείς των θυμάτων και οι χωριανοί στην εκδήλωση είχαν συγκινηθεί ιδιαιτέρα διότι εκεί έχασαν πατεράδες, μητέρες, παππούδες, αδέλφια από τους ασεβείς και απάνθρωπους Γερμανούς κατακτητές. Ο κ. Δήμαρχος, τόνισε πως ως δημοτική αρχή θα κάνουν κάποιες απαραίτητες παρεμβάσεις, ώστε το ηρώον να αναδειχθεί περισσότερο, με απώτερο στόχο τη διατήρηση της μνήμης των αιματηρών εκείνων γεγονότων. Μετά το πέρας της τελετής, ακολούθησε λιτός μπουφές με εδέσματα προσφοράς του συλλόγου και των συγγενών των θυμάτων.

Ζήτω η Ελευθερία! 

Αιωνία τους η Μνήμη!

Ετήσια επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο των Φονευθέντων υπό των Γερμανών.

Ο Φιλοπροοδευτικός Σύλλογος των Απανταχού Τρικωμιωτών «ο Άγιος Αθανάσιος» σε συνεργασία με τους συγγενείς των θυμάτων, σας προσκαλούν στην ετήσια επιμνημόσυνη δέηση που θα πραγματοποιηθεί, στις 14 Ιουλίου, ημέρα Κυριακή, στην θέση «Πέτρα Γκόργκη», στο μνημείο των φονευθέντων υπό των Γερμανών στο Τρίκωμο Γρεβενών, στις 12.00 π.μ. . Μετά το πέρας της τελετής, θα υπάρχει λιτός μπουφές με εδέσματα από το σύλλογο για τους παραβρισκόμενους.

«Αποτελεί χρέος για όλους μας, να τιμήσουμε την μνήμη αυτών των 22 συγχωριανών μας και συνανθρώπων μας, που θανατώθηκαν πριν από 69 χρόνια στην τοποθεσία Πέτρα Γκόργκη εν ψυχρώ, κατά την εαρινή επίθεση των Γερμανών, στις 15-7-1944, για να ζούμε σήμερα, εμείς ελεύθεροι».

                                                             Για το Δ.Σ. του Συλλόγου,

Τρίκωμο, 8-07-2013

 Ο Πρόεδρος                                                                                           Ο Γραμματέας

Φραγκίδης Π.                                                                                            Τσακνάκης Κ.

Έργα στο χωριό μας!

Τον τελευταίο καιρό, θα μπορούσαμε να πούμε πως το χωριό μας, είναι σε καλό δρόμο, ανάπλασης, διαμορφώσεων, επισκευών και γενικότερης προόδου και αειφόρου ανάπτυξης με σεβασμό στην παράδοση. Έργα, λοιπόν, υλοποιούνται καθημερινά από το πρόγραμμα "Ανάπλαση - Αναβάθμιση Τρικώμου" (ΕΣΠΑ). Η εκκλησία σχεδόν ολοκληρώθηκε, και η αρμολογημένη πέτρα φαντάζει παλιακές αναμνήσεις. Η πλατεία σκάφθηκε για τα ρεύματα και τα νερά. Αναμένεται να πέσει και το μπετόν! Το καμπαναριό σιγά, σιγά θα γίνει και αυτό.
Το σχολείο αναμένεται να ολοκληρωθεί προσεχώς αφού, τοποθετούνται τα ταβάνια και τα δάπεδα, αυτές τις ημέρες (ΕΠΑΔΥΜ). Επιτέλους το κόσμημα, αυτό και εσωτερικά, θα αποτελεί στολίδι, αντάξιο της ιστορίας του, για να φιλοξενεί πλέον, το σύλλογο μας!

Το καλύτερο συνεργείο, από το Βόιο Κοζάνης, 

την πατρίδα των πετράδων. Το ίδιο συνεργείο εργάστηκε

στις σωστικές εργασίες στα Καγκέλια, όταν έπεσε το ανατολικό βάθρο (2002). 

Γενικά, η ζωή κυλά όμορφα στο χωριό, με ζωντάνια στις περισσότερες γειτονιές, πολλές παιδικές φωνές, που πολλαπλασιάζονται με τον καιρό. Όλα καλά, λοιπόν. Το καλοκαίρι, μπαίνει ολοταχώς!!

Λαογραφία: Παραδοσιακά Επαγγέλματα, γράφει ο Χρήστος Ζτάλιος.

                                                      

                        ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

                                                                                                                              (Μνήμες από Ζάλοβο)

     Μερικές οικείες μορφές και φωνές πού μοιράζονταν την ζωή μαζί μας εξαφανίστηκαν. Μικροπωλητές που γύριζαν στα χωριά μας διαλαλώντας τα εμπορεύματά τους χάθηκαν για πάντα. Και μπορεί η επινοητικότητα του ανθρώπου να αντικατέστησε την <<παροχή υπηρεσιών>> τους με κάτι άλλο, πιό σύγχρονο, αλλά δεν μπόρεσε όμως να αντικαταστήσει την επαφή μαζί τους, την ανθρώπινη ζεστασιά. Αυτοί οι μεροκαματιάρηδες που δούλευαν στο εργαστήρι του χρόνου φέροντας έξω από την πόρτα μας αγαθά με ένα μόνιμο χαμόγελο και με τις χαρακτηριστικές τους φωνές,παραμένουν γραφικοί και ανεπανάληπτοι στην μνήμη μας. Τότε τα αγαθά ήταν λίγα και τα περισσότερα αντικείμενα έπρεπε να επισκευάζονται και να ξαναχρησιμοποιούνται, όλα ήταν διαφορετικά, υπήρχε αγάπη όχι μόνο για το κάθε απόκτημα για τον κάτοχό του, αλλά και για την ίδια την εργασία. Κοινό σημείο των τεχνιτών και των μαστόρων μένει το καύχημα του χειροποίητου, η τρυφερότητα του χερισμού της πρώτης ύλης, η άφθονη υπομονή ή οι ατελείωτες ώρες και η διαρκής επίγνωση του αξίζει τον κόπο.

   ΔΕΡΜΑΤΕΜΠΟΡΑΣ : Αγόραζε δέρματα (τομάρια) από σφαγμένα ζώα. Στη συνέχεια τα καθάριζε, τα αλάτιζε με χοντρό αλάτι και μετά τα τέντωνε τοποθετώντας ενδιάμεσα ξύλα για να ξεραθούν και να μη σαπίσουν ή βρωμίσουν. Όταν συγκέντρωνε αρκετά τα πήγαινε στον μεγαλέμπορα, ο οποίος τα προωθούσε στα εργοστάσια επεξεργασίας δερμάτων τα Βυρσοδεψεία. Από τα ακατέργαστα δέρματα πολλά τα χρησιμοποιούσαν για μικρά χαλιά, άλλα τα έκαναν τύμπανα η νταϊρέδες, άλλα παπούτσια,τσαρούχια και αν ήταν από γουρούνια τα έλεγαν γουρνουτσάρχα. Στο Ζάλοβο Δερματέμπορας ήταν ο Μήτρος Βλάμης καί ο Γιάννης Β.Γκατζήμας.

  

     AΓΩΓΙΑΤΗΣ : Ο Αγωγιάτης ήταν επάγγελμα που συναντιόταν πολύ παλιά στα χωριά μας λόγω των μεγάλων αποστάσεων μεταξύ των οικισμών. Η μετακίνηση των ανθρώπων και η διακίνηση των προϊόντων με ζώα ήταν ο κυρίαρχος τρόπος μεταφοράς μέχρι την δεκαετία του 50. Ο Αγωγιάτης είναι ο πρόδρομος των αυτοκινηστών. Πραγματοποιούσαν επί πληρωμή ιδιωτικές μεταφορές εμπορευμάτων, διακινούσαν ταξιδιώτες, ιδιώτες γιατρούς για επίσκεψη σε ασθενείς, κρατικούς λειτουργούς γιά την εκτέλεση υπηρεσίας και αυτό μέχρι τήν δεκαετία του 50, που δεν υπήρχαν μεταφορικά μέσα, ενώ η έλλειψη δρόμων εμπόδιζε τις μεγάλες μετακινήσεις. Η αμοιβή του Αγωγιάτη ήταν σχετικά καλή για κείνα τα χρόνια, όμως η δουλειά ήταν δύσκολη και εξαντλητική.        Στούς Αγωγιάτες συγκαταλέγονται και οι Κυρατζήδες, οι οποίοι φόρτωναν δικό τους εμπόρευμα και το μετέφεραν σε άλλες περιοχές προς πώληση. Στο Ζάλοβο υπήρχαν αρκετοί Κυρατζήδες οι οποίοι μετέφεραν κρασί κυρίως σε χωριά του Βοΐου, και επέστρεφαν πολλές φορές με κάστανα. Ένας από αυτούς που πρόλαβα εγώ ήταν ο Γιάννης Τζιώρας.

  

   ΣΑΜΑΡΑΣ : Ο Σαμαράς κατασκεύαζε τον απαραίτητο εξοπλισμό που απαιτούνταν για να προσφέρει το ζώο τις υπηρεσίες του στο αφεντικό του. Το πρώτο από αυτά ήταν το σαμάρι που κατασκεύαζε από επεξεργασμένα σανίδια πλάτανου,  το σκάλιζε και του έδινε σχήμα ανάλογο με το σώμα του ζώου. Στις αγροτικές εργασίες και γενικότερα στις καθημερινές δραστηριότητες το σαμάρι των ζώων ήταν απλά με ξύλινο σκελετό και εσωτερικά είχε επένδυση από αρνόμαλλο. Έπαιρνε για αυτό μέτρα από το ζώο και αφού έκανε τον σκελετό, κατασκεύαζε με σαμαροσκούτι ένα σάκκο γεμάτο άχυρα, πού το τοποθετούσε στο κάτω μέρος του σαμαριού για να μην πληγώνεται το ζώο. Το σαμάρι στερεωνόταν στην πλάτη του ζώου με λουρίδες από σκληρό και χοντρό δέρμα, που έραβε με την σαμαροβελόνα σ΄αυτό. Οι λουρίδες άρχιζαν από το σαμάρι, πήγαιναν στην περιφέρεια του ζώου και έσμιγαν ξανά στην άλλη άκρη του σαμαριού. Η κατοζώστρα ή σφίκτρα έζωνε το σαμάρι κάτω από την κοιλιά. Ακόμα έφτιαναν και το καπίστρι από δερμάτινες λουρίδες που προσαρμόζονταν στο κεφάλι του ζώου για να κρατάει το σχοινί, που το έσερνε ο ιδιοκτήτης του.

     ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ : Τα πέταλα ήταν κάτι σιδερένια παπούτσια που τα τοποθετούσαν στις οπλές των μουλαριών και γαϊδουριών, για να μη φθαρούν και για να διατηρούν τα ζώα την ευστάθεια τους κατά τις μεταφορές και για να μη γλιστράνε, αφού μέχρι την Δεκαετία του 50 όλες οι μετακινήσεις γίνονταν με ζώα. Το πετάλωμα ή καλίγωμα από τον αυτοδίδακτο πεταλωτή γίνονταν κάθε έξη μήνες. Έδενε το ζώο και με την τανάλια έβγαζε τα παλιά πέταλα, έκοβε με το μαχαίρι το νύχι που περίσσευε και το καθάριζε. Ζέσταινε τα πέταλα και τα κάρφωνε προσεκτικά ώστε το καρφί να μπεί στο ξερό μέρος του ποδιού για να μην πληγωθεί το ζώο. Τα καρφιά αυτά είχαν μεγάλο κεφάλι,έτσι ώστε να προεξέχουν από την πατούσα του ζώου για να μην γλιστράει. Τα πέταλα ήταν από σίδερο και σε διάφορα μεγέθη· το πετάλωμα γινότανε και στα τέσσερα πόδια του ζώου.

  

TΣΑΓΚΑΡΗΣ : Σήμερα όταν λέμα τσαγκάρης, ενοούμε τον τεχνίτη που επιδιορθώνει τα παπούτσια. Παλαιότερα όμως ο Τσαγκάρης τα έφτιαχνε ο ίδιος από την αρχή μετά από παραγγελίες. Η κατασκευή ήταν χειροποίητη, αφού τα πάντα ήταν ραφτά ή καρφωτά. Έπαιρναν την στάμπα του πέλματος του πελάτη, έφτιαχναν πρώτα το πάνω μέρος και ύστερα έκοβαν την σόλα. Χρησιμοποιούσαν λεπίδια, φαλτσέτες, σουβλιά,  βελόνες,κερωμένους σπάγκους σφυριά και κυρίως καλαπόδια. Για να κρατήσουν περισσότερο οι σόλες έβαζαν μικρά πεταλάκια και καρφιά. Παλιά τσαρούχια φορούσαν και οι άνδρες  και οι γυναίκες, που τα αγόραζαν και μερικές φορές τα έφτιαχναν και μόνοι τους, όπως ήταν τα γουρνοτσάρχα. Ο πιό μεγάλος κίνδυνος για τα γουρνοτσάρχα ήταν τα  σκυλιά. Όταν τα έβρισκαν έξω από εξώπορτα τα άλλαζαν τον αδόξαστο. Στο Ζάλοβο ερχόταν κατά διαστήματα ο Μήτσιος ο Τσαγκάρης, ο οποίος έστηνε το εργαστήριο του κοντά στο καμπαναριό. Καί εμείς παιδιά τότε του κουβαλούσαμε νερό από τον Γκέλμπις για ένα πενηντόλεπτο.

  

ΧΤΙΣΤΗΣ : Οι χτίστες κατασκεύαζαν τις λιθοδομές με συνδετική ύλη την λάσπη. Τό συνεργείο που αναλάμβανε μία εργασία, συγκέντρωνε διαφόρων ειδών τεχνίτες και είχε συγκεκριμένη ιεραρχική οργάνωση. Ο πρωτομάστορας που είχε το μεγαλύτερο κύρος και εμπειρία λεγόταν κάλφας και οι βοηθοί του χτίστες. Οι χτίστες κατασκεύαζαν τα σπίτια από τα θεμέλια μέχρι την στέγη βάσει της εμπειρίας του πρωτομάστορα, ο οποίος είχε και την συνολική ευθύνη του έργου και αναλάμβανε και τον ρόλο του πολιτικού μηαχανικού και αρχιτέκτονα. Οι χτίστες ακόμη έκαναν μερεμέτια επισκεύαζαν παλιά σπίτια και αν χρειαζόταν έκαναν και τον μαραγκό. Στους χτίστες υπάγονται και αυτοί που πελεκούσαν τις πέτρες (πελεκάνοι)και έκαναν τις καμαρόπετρες, τις μυλόπετρες και τα πελέκια για τις πόρτες και τα παράθυρα.   Επίσης οι ίδιοι έκαναν και τα καμπαναριά που απαιτούσαν μεγάλη αντίληψη και τεχνική. Στό Ζάλοβο χτίστες από τους παλιούς ήταν ο Μήτρος Νούσιας (Μπρουζκόλης) και ο Χρήστος Τσαμέτης και αργότερα ο Νίκος Γιάκος Αντώνης Πούλιος και ο Γιάννης Τσαμέτης.

                                                                                                   Χρήστος Ζτάλιος

"Μασλάτι Νο12 - Οι Τφικιές, του Ζτάλιου Χρήστου"

Μασλάτι Νο 12. Οι τφικιές.

(Μνήμες από Ζάλοβο)

Μου το διηγήθηκε ένας φίλος.

      Ου Γιώρτς ήταν παντριμένους μι τν Κατιρίνου απού χρόνια. Μα τουν Γιώργ(η) δεν τουν άριζει η

δλειά. Όλν τ’ μέρα τ’πιρνούσι στου Καφινείου κι οι χουριανοί τουν είχαν κάθι μέρα στου στόμα τς κι ίλιγαν πόσου τιμπέλτς είνι. Κάποια μέρα μπιζέρτσει ου Γιώρτς τ’ γλουσσοφαγία κι πήρι ν’ απόφασ’ ν΄αλλάξ’ τ’ ζουή τ’ .Έκατσαν καταή μι τν Κατιρίνου κι συζήτσαν. Είδαν ότι χουρίς δλειά δεν γένιτι χαήρ κι για αυτό πήραν ν’απόφασ’ να πιάσ’ δλειά. Τέχν’ δεν ήξιρι καμμιά κι είπαν να γέν’ Τζιουμπάνους.
      Κι έτσ’ ου Γιώρτς μιά χαραή κίντσει γιά του Ατ παζάρ στου Μαυρουνόρους, απ’ όπου αγόρασι ένα μκρό κουπάδ’ πρόβατα κι ένα τ'φέκ(ι) γιά τα ζ'λάπια κι ανέβκει στου β'νό. Η Κατιρίνου έκατσι στου χουριό μι τς γουνίδις κι τα πιδιά τς. Πέρασι λίγους κιρός κι στουν Γιώργ(η) έλπει η Κατιρίνου που τν είχι πουνέσ’. Μιά βραδιά ου Γιώρτς δεν άντιξι άλλου κι κατέβκει στου χουριό όπου πέρασι μια ουραία’νύχτα μι τν Κατιρίνου. Σ’ αυτήν τ’ συνάντησ’ μιτά απ' του πουλύ γκαντάλμα, έβγαλαν κι ν απόφασ’ πως θα γλέπουντι απού δώ κι πέρα.
      -Άκσι να σι πω Κατιρίνου! Δεν μπουρώ ν’ αφήνου τα σφαχτά  όλ’ νύχτα μαναχά τα, γιατί άμα βαρέσ’ κάνα ζλάπ θα μας τα λιανίσ’ όλα! Γιά ταυτό όταν θα θέλου να σι δώ θα τ'φικώ. Ισύ θα ακούς τν τ'φικιά κι θ’ανιβαίντς σιαπάν στου β'νό κι θα γκανταλιούμιστι ικεί π’ θα βουσκώ τα πρόβατα.
        Έτσ’ κι γίνκει,πιρνούσι ου κιρός κι του τ'φέκ(ι) τ’ Γιώργ(η) έφτιανι τ’δλειά τ’ κι πιρνούσαν μιά

χαρά. Τφικούσι ου Γιώρτς κι η Κατιρίνου σι τρίχαν ώρα έρχουνταν κουντά τ’ κι γκανταλιούνταν μάλλ' ώρα.
     Πέρασι λίγους κιρός όμους κι η Κατιρίνου σταμάτσι ν’ανιβαίν’ σιαπάν στου β'νό, παρ’όλου που ου Γιώρτς τ'φικούσι αράδα. Όπους ήταν φυσικό ου Γιώρτς καταστεναχωρέθκι κι ανησύχσι μήπους έπαθι τίπουτα η Κατιρίνου. Μόλις είδι τουν πιθιρό τ’ μιά μέρα που πιρνούσι κουντά απ’ του μαντρί, τουν ρώτσι να μάθ’ τι γίνκει κι χάθκει η γναίκα τ’.
      -Α ρα τι γένιτι; Τι φκιάντι; Γίνκει τίπουτα ικεί σιακάτ; Η Κατιρίνου είνι καλά; Τι κάμ,’ γιατί χάθκει; Μήπους κφάθκει; Τ'φικώ ξανατ'φικώ κι δεν απουλουέτι!
       -Τι να σι πώ ρα πιδίμ, απού τότι που δώθκαν οι άδειις κι κίντσι του κυνήγ(ι) μολις ακούσ’ τ'φικιά κουσιέβ σιαπάν στα βνά! Δεν άφκει β'νό γιά β'νό! Τρία ζιβγάρια κουρδέλια έσουσι μέχρι τώραϊα!
  Γκανταλιούμι = Γαργαλιέμαι.

Χρήστος Ζτάλιος.

"Νέες φωτογραφίες από το γεφύρι της Καστανιάς (Καγκέλια)"

Σας παρουσιάζουμε μερικές νέες φωτογραφίες από το γεφύρι της Καστανιάς (Καγκέλια). Από το αδικημένο γεφύρι όπως έχει χαρακτηριστεί από πολλούς, καθώς το μεγαλόπρεπο Αζίζ -Αγά, σήμα κατατεθέν του χωριού μας, έχει αναδειχθεί πολύ περισσότερο στο πέρασμα του χρόνου και αποτελεί τον κύριο προορισμό των επισκεπτών του χωριού μας. Ο δρόμος που οδηγεί στο γεφύρι της Καστανιάς (χωματόδρομος), το πλούσιο δάσος που  το περιτριγυρίζει, ο ήχος του Βενέτικου, κάνουν το μέρος μαγευτικό με όσους το έχουν επισκεφθεί να έχουν εκπλαγεί από την παρθένα φυσική ομορφιά και με πολλούς μάλιστα να το κατατάσσουν στη λίστα προτίμησής του υψηλότερα από το γεφύρι του Αζίζ-Αγά. Ένα στοιχείο που κάνει ιδιαίτερο το γεφύρι είναι το ριζωμένο δέντρο ανάμεσα στις δύο καμάρες. Επειδή όμως μια εικόνα ίσον με χίλιες λέξεις ας απολαύσουμε μέσα από μερικές φωτογραφίες το πανέμορφο γεφύρι.

Καλό Καλοκαίρι!

Το καλοκαίρι επιτέλους έφτασε, αν και οι θερμοκρασίες είναι σχετικά χαμηλές για την εποχή. Το χωριό μας σιγά σιγά θα αρχίσει να γεμίζει από τους Ζαλοβίτες οι οποίοι διαμένουν σε αυτό μόνο τους θερινούς μήνες, αλλά και από τουρίστες οι οποίοι θα το επισκεφθούν για να δουν από κοντά του γεφύρι του Αζίζ Αγά, τα Καγκέλια, να κάνουν rafting αλλά και για να απολαύσουν στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας στη φύση, μακρυά από το θόρυβο και το άγχος της πόλης. Οι μικροί μας φίλοι με το τέλος της σχολικής περιόδου θα κατακλύσουν το χωριό, κάνοντας τις φωνές τους να ακούγονται παντού, δίνοντας ζωντάνια στο χωριό μετά από ένα δύσκολο χειμώνα. Παιχνίδια στο παλαιό δημοτικό σχολείο και στην πλατεία, κολύμπι και ψάρεμα στο ποτάμι, βόλτες με τα ποδήλατα, πικ-νικ στον Καταφύκη, στο Αζίζ Αγά θα είναι μερικές από τις δραστηριότητες τους, κάνοντας τους να διασκεδάσουν στο χωριό που μας έχει προσφέρει και χαρίσει τις καλύτερες παιδικές και εφηβικές στιγμές. Στον πλατύ ίσκιο του πλάτανου στην πλατεία θα βρουν καταφύγιο οι μεγαλύτεροι, απολαμβάνοντας τον καφέ και το Ζαλοβίτικο τσίπουρο τους.Όλα θα πρασινίσουν κάνοντας το τοπίο μαγευτικό και ιδανικό για χαλάρωση και διακοπές. Η νέα πλατεία φέτος, θα έχει την τιμητική της, αφού σιγά σιγά ετοιμάζεται να πλακοστρωθεί. Όλοι περιμένουν πως και πως το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής στις 26 Ιουλίου, αλλά πολύ περισσότερο την Γιορτή Κρασιού στις 23-24 Αυγούστου, που φέτος γιορτάζει 31 χρόνια παραμονής στο χώρο της παράδοσης! Θα περάσουμε και φέτος καλά, στο χωριό μας, στο Τρίκωμο Γρεβενών.

Επιμέλεια κειμένου: Τσακνάκης Ιωάννης 

Δημοτικό Τραγούδι: "Πότες θα έρθει η άνοιξη, θα ρθει το καλοκαίρι"

Καλό καλοκαίρι σε όλους!

Καλή Αντάμωση στο χωριό!

"Ο Νερόμυλος, του Ζτάλιου Χρήστου"

Ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ

(Μνήμες από Ζάλοβο)

     Τον νερόμυλο που είναι μία από τις αρχαιότερες μηχανές, τον χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος από τα πολύ παλιά χρόνια, επειδή εκμεταλευόταν την δύναμη του νερού.

      Τα παλαιότερα χρόνια σε όλα τα ποτάμια και χωριά, υπήρχαν αρκετοί νερόμυλοι. Στο Ζάλοβο απ’ ότι ξέρω παλιά υπήρχαν τρείς, με πιο πρόσφατο τον μύλο του Ψάργια, ο οποίος ήταν μετά το γεφύρι του Αζίζ Αγά,και κοντά στα σύνορα με το Κοσμάτι. Το επάγγελμα του Μυλωνά ήταν για εκείνα τα χρόνια από τα πιό προσιδοφόρα. Οι συναλλαγές με τόν Μυλωνά δεν γινόταν με χρήματα, αλλά με ποσοστιαία συναλλαγή·δηλαδή η αμοιβή του καθοριζόταν με ένα ποσοστό επί της ποσότητας του αλεύρου που θα παρήγαγε. Το ποσοστό ήταν μικρό όταν η παραγωγή ήταν μεγάλη και μεγάλωνε όταν η παραγωγή ήταν λίγη. O μέσος όρος ήταν περίπου 6%. Το αλεύρι που κρατούσαν οι Μυλωνάδες σαν αμοιβή, το πουλούσαν σε ακτήμονες ή κάλυπταν με αυτό τις οικογενειακές τους ανάγκες. Οι νερόμυλοι είχαν την περισσότερη δουλειά μετά τον θερισμό και ιδιαίτερα τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο και τότε δούλευαν νύχτα μέρα. Τους νερόμυλους τους κτίζανε πάντα πολύ κοντά στα ποτάμια και φρόντιζαν το κτίσμα να προστατεύεται από τις φθινοπωρινές πλημμύρες των ποταμών. Η λειτουργία του νερόμυλου είναι σχετικά απλή και βασίζεται σε μια σειρά μεταδιδόμενων κινήσεων. Το νερό έρχεται στον νερόμυλο από το βαράρι με ορμή και δίνει ώθηση στην φτερωτή.

      Αυτή όπως περιστρέφεται δίνει κίνηση σ’ έναν άξονα ο οποίος γυρίζει την μυλόπετρα. Τρία είναι τα βασικά μέρη του νερόμυλου. Tο πρώτο είναι το πως θα έρθει το νερό στον μύλο και χρειάζεται να γίνει η δέση, το μυλοαύλακο, το βαράρι και το σιφούνι. Το δεύτερο είναι αυτό που δίνει κίνηση και είναι η φτερωτή, ο άξονας και τα εξαρτήματά τους. Και τρίτο είναι το αλεστικό μέρος που περιλαμβάνει τις μυλόπετρες, την σκαφίδα,την αλευροθήκη και άλλα βοηθητικά εξαρτήματα.

               ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΜΥΛΟΥ
Η δέση: Τεχνητό φράγμα,που γινόταν λίγο μακριά από τον νερόμυλο και σε μεγαλύτερο υψόμετρο και την φτιάχνανε πάντα καλοκαίρι.
      Το μυλοαύλακο: Αυλάκι από το οποίο διέρχεται το νερό πού ξεκινάει από την δέση και καταλήγει στο βαράρι. Στην αρχή του μυλοαύλακου υπήρχε η παλκωσιά, που ήταν ένας ξύλινος φράχτης και ο οποίος εμπόδιζε κλαδιά και σκουπίδια να μπαίνουν στο αυλάκι. Μετά την παλκωσιά υπήρχε η κόφτρα, αυτή ήταν μια τομή στο αυλάκι που κανόνιζε την ποσότητα του νερού.
     Η Στέρνα (προαιρετική): Μεγάλη ρηχή δεξαμενή όπου συγκεντρωνόταν το νερό που ερχόταν από το μυλοαύλακο. Ο κάθε μυλωνάς προσπαθούσε να έχει όσο μπορούσε μεγαλύτερη στέρνα για να μην του λείψει το νερό και να έχει περισσότερη πίεση του νερού. ;Eτσι θά πετύχαινε να μην σταματήσει ο μύλος από έλλειψη νερού αλλά και θα δούλευε με περισσότερες στροφές, χάριν της αυξημένης πίεσης.
    Το βαράρι:είναι φτιαγμένο από ξύλο και έχει σχήμα κώνου, είναι φαρδύ στο επάνω μέρος και στενό στο κάτω. Κοντά στο έπάνω στόμιο υπάρχει μια ξύλινη κοίτη περίπου 60-70 εκατοστών που είναι τοποθετημένη στην κατάληξη του μυλοαύλακου. Μέσα σ’ αυτήν προσαρμόζεται η κόφτρα και με αυτήν διακόπτεται όποτε χρειάζεται η ροή του νερού προς το βαράρι. Όσο μεγαλύτερο είναι το βαράρι τόσο μεγαλύτερη είναι η πίεση του νερού που βγαίνει απο το σιφούνι.
    Το σιφούνι: Eίναι η απόληξη του βαραριού που στενεύει για να βγαίνει το νερό με πίεση· μπροστά από την τρύπα του σιφουνιού είναι τοποθετημένο το σταματήρι, ένα ξύλινο εξάρτημα που ανακόπτει ή ελευθερώνει την παροχή νερού προς την φτερωτή.
   Η φτερωτή: Eίναι ένα είδος τροχού που αποτελείται από δύο ξύλινους κύκλους εσωτερικό και εξωτερικό, έχει ξύλινα ή μεταλλικά πτερύγια όπου χτυπάει το νερό που βγαίνει από το σιφούνι. Η φτερωτή είναι τοποθετημένη μέσα στο ζουριό (χούνη) έναν θολωτό θάλαμο βάθους περίπου 1,5 μέτρου και στερεωμένη επάνω στην κατάντη ή κολόκα, (έναν κορμό από ξύλο καστανιάς). Στο κέντρο αυτού του κορμού υπάρχει μια υποδοχή όπου τοποθετείται η μπίλια·και επάνω στην μπίλια πατάει η κάτω άκρη του άξονα η οποία καταλήγει σε αιχμή. Με την τεχνική αυτή επιτυγχάνεται η λιγότερη δυνατή τριβή, έτσι το νερό χτυπώντας επάνω της βρίσκει αντίσταση και να αναγκάζει την φτερωτή να περιστρέφεται μαζί με το αδράχτι.
   Ο άξονας: Μεταλλικός η ξύλινος. Εάν είναι ξύλινος είναι από καστανιά και έχει ύψος 1,5 μέτρο περίπου συνδέει την φτερωτή με την πάνω μυλόπετρα, μεταδίδοντας την κίνηση από την μία στην άλλη. Ό άξονας στο κάτω μέρος είναι αιχμηρός και πατάει πάνω στην μπίλια, λίγο πιό πάνω κουμπώνει η φτερωτή, η οποία ουσιαστικά ζυγίζει το βάρος της επάνω του. Ό άξονας διέρχεται μέσα από την τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο της κάτω μυλόπετρας, η οποία είναι ακίνητη. Στο σημείο εκείνο είναι στερεωμένος ένας ξύλινος δακτύλιος το αβρόχι ή αδράχτι, ο οποίος εφαρμόζει στο κενό που μένει στην οπή της κάτω μυλόπετρας. Το αβρόχι λειτουργεί ως Ρουλεμάν και εμποδίζει τις σταγόνες της φτερωτής να εισέρχονται στην επιφάνεια της κάτω μυλόπετρας και επίσης εμποδίζει το αλεύρι να διαφύγει κάτω στο ζουριό
    Οι μυλόπετρες: Είναι ίσως το σημαντικότερο τμήμα του όλου μηχανισμού ενός νερόμυλου.
Η ποιότητα του πετρώματος, η σωστή χάραξη τους, η ορθή τοποθέτηση της επάνω πέτρας ώστε να μην γέρνει ,είναι βασικά στοιχεία ώστε ο νερόμυλος να δουλεύει σωστά. Οι μυλόπετρες κατασκευάζονται από σκληρές πέτρες όπως γρανίτης η βασάλτης και έχουν σχήμα κυλίνδρου με διάμετρο 1,10 έως 1,30. Η κάτω μυλόπετρα είναι τοποθετημένη και καλά στερεωμένη επάνω σε ένα ξύλινο ορθογώνιο πλαίσιο 1,5 έως 2 μέτρα περίπου. Στο κέντρο της έφτιαχναν μια τετράγωνη τρύπα όπου θα
στηριζόταν ο κεντρικό άξονας το αδράχτι. Η κατασκευή αυτή είναι συχνά υπερυψωμένη σε σχήμα τραπεζίου και βρίσκεται ακριβώς πάνω απο το ζουριό το οποίο και σκεπάζει. Η επάνω μυλόπετρα η οποία είναι περιστρεφόμενη πατάει πάνω στην χελιδόνα και είναι μερικά εκατοστά λεπτότερη από την κάτω. Στο κέντρο της άνω μυλόπετρας υπάρχει μία οπή, η γούλα. Οι εσωτερικές επιφάνειες των μυλόπετρων είναι ελαφρώς κοίλες προς το κέντρο ώστε να σχηματίζεται κοιλότητα και εφάπτονται πλήρως όσο πλησιάζουν προς την περιφέρεια. Οι μυλόπετρες καλύπτονται περιφερειακά από ένα ξύλινο η μεταλλικό στεφάνι που λέγεται κόθωρος το οποίο βοηθάει στο να μην χύνεται το αλεύρι γύρω- γύρω, αλλά συγχρόνως συγκρατεί και τις πέτρες.
    Ό σταυρός. Είναι ένα εξάρτημα του μύλου με το οποίο γίνεται η ανύψωση ή το κατέβασμα της άνω μυλόπετρας, ώστε το άλεσμα να βγαίνει χοντρό η ψιλό ανάλογα με την χρήση για την οποία προορίζεται.Ό σταυρός αποτελείται από ένα τεράγωνο χοντρό δοκάρι του οποίου το ένα άκρο είναι συνδεμένο μέσω μεταλλικών ελλασμάτων με την δεξιά άκρη της κατάντης. Το επάνω μέρος που καταλήγει στο δεξιό μέρος του τραπεζίου που είναι τοποθετημένες οι μυλόπετρες και έχει υποδοχές για να συνδέεται με το κουντέλι (ένα εργαλείο ανύψωσης). Όταν λοιπόν ο Μυλωνάς θέλει να σηκώσει την μυλόπετρα, κινεί τον σταυρό,πιέζοντας το κουντέλι προς τα κάτω.
   Ή σκαφίδα: Είναι μια ξύλινη κάσα σε σχήμα κώνου,την τοποθετούσαν πάνω ακριβώς  από την επάνω από την μυλόπετρα· εκεί μέσα ρίχνεται το σιτάρι που προορίζεται για άλεσμα.

Στο κάτω άκρο της σκαφίδας υπάρχει μία τρύπα απ’ όπου καταλήγει το σιτάρι στον κούτλα. Ό κούτλας ή καρύδι είναι ένα ημισφαιρικό κασάκι από ξύλο με στόμιο μπροστά. Με το τρεμμούλιασμα του κούτλα ο καρπός πέφτει λίγος-λίγος μέσα στην γούλα, απ’ όπου ο καρπός εισχωρεί ανάμεσα στις μυλόπετρες για να κονιορτοποιηθεί. Αν έπεφτε υπερβολικά πολύς τότε ο μύλος θα μπούκωνε και θα σταματούσε. Το κορπολόι ή ρεγουλατόρος ήταν ένας στρόφαλος στην μπροστινή πλευρά της σκαφίδας και με το σκοινί αυτό ρύθμιζε ο Μυλωνάς πως να πέφτει ο καρπός, πολύς ή λίγος. Όταν ο καρπός έπεφτε πολύς το αλεύρι γινόταν χοντρό και όταν ο καρπός έπεφτε λίγος τότε το αλεύρι γινόταν ψιλό.
      Η αλευροθήκη: Είναι ένα ξύλινο κιβώτιο που τοποθετείται εμπρός από τις μυλόπετρες. Στο επάνω μέρος είναι ανοιχτό και το ύψος του είναι όσο είναι η απόσταση της κάτω μυλόπετρας από το έδαφος. Στην αλευροθήκη συγκεντρώνεται το αλεύρι που εκτινάσσεται κατά την άλεση από το άνοιγμα του κόθωρου (του στεφανιού).
                          ΑΛΛΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΜΥΛΟΥ.
     Το βαρδάρι, μιά ξύλινη βέργα που δημιουργεί τους κραδασμούς για να ρέει σιγά σιγά το σιτάρι στην γούλα. Το μυλοκόπι, σφυρί γιά να χαράζονται οι μυλόπετρες γιατί με την συνεχή χρήση λειαίνονται. Σέσουλα, με αυτήν ο Μυλωνάς μαζεύει το σιτάρι από την αλευροθήκη και το βάζει στα σακιά. Κουντέλι, είναι φτιαγμένο από δύο ξύλινα κοντάρια μεγάλης αντοχής και τριχιά· χρησιμοποιούνται για να ανασηκωθεί η μυλόπετρα. Κουσμίλιες, χρησιμεύουν για να γίνουν κοίλα κάποια ξύλινα εξαρτήματα του μύλου. Σφυρί για να σπάζει το πουρί που πιάνει η φτερωτή. Ο τρίποδας είναι ένα ξύλινο χαμηλό τραπέζι στο οποίο στηρίζουν την πάνω πέτρα όταν πρόκειται να την χαράξουν. Ο παπάς είναι ένας ξύλινος κύλινδρος όπου τοποθετούσαν την πάνω μυλόπετρα και μπορούσαν έτσι κυλώντας τον εύκολα να την μετακινούν.
     Λόγω της μακροχρόνιας χρήσης του νερόμυλου μέσα στούς αιώνες, είναι φυσικό να έχουν πλαστεί πολλές φανταστικές ιστορίες και θρύλοι για αυτόν. Ο λαός πίστευε ότι στον μύλο ζούσαν διάβολοι, ξωτικά,καλικάντζαροι, και κάθε λογής δαιμονικά.

Χρήστος Ζτάλιος

Επισκέψεις του νέου Δ.Σ. του Φιλοπροοδευτικού Συλλόγου Τρικώμου Γρεβενών σε Δήμαρχο και Αντιπεριφεριάρχη.

Το νέο Δ.Σ. του Φιλοπροοδευτικού Συλλόγου των Απανταχού Τρικωμιωτών «Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ», πραγματοποίησε την Παρασκευή 17 Μαΐου, εθιμοτυπικές επισκέψεις στο Δήμαρχο Γρεβενών κ. Κουπτσίδη Δημοσθένη καθώς και στον Αντιπεριφεριάρχη κ. Δασταμάνη Γεώργιο. Στις συναντήσεις, ο πρόεδρος του Δ.Σ., κ. Φραγκίδης Παναγιώτης, εξέφρασε το γεγονός, πως αποτελεί επιτακτική ανάγκη η συνεργασία των φορέων με το σύλλογό μας, για την προβολή και την ανάδειξη του πολιτισμικού  πλούτου, της παράδοσης, των ηθών και των εθίμων του τόπου μας. Οι συναντήσεις διενεργήθηκαν σε θετικό κλίμα με σκοπό την καλή συνεργασία. Τα μέλη του Δ.Σ. ενημέρωσαν τους αιρετούς, για τις δράσεις που πρόκειται να υλοποιηθούν από το σύλλογό μας , το προσεχές καλοκαίρι, με κυριότερη την «31^η Γιορτή Κρασιού Τρικώμου», που κάθε χρόνο προσελκύει πλήθη επισκεπτών. 

Ο κ. Δήμαρχος, κατέληξε πως θα είναι αρωγός σε κάθε δραστηριότητα του συλλόγου μας και δεσμεύτηκε πως οι εργασίες αναπαλαίωσης και συντήρησης στο παλαιό δημοτικό Σχολείο Τρικώμου, έδρα του συλλόγου μας, θα ολοκληρωθούν το καλοκαίρι, καθώς το πρόγραμμα ΕΠΑΔΥΜ που είναι ενταγμένο έλαβε γενναίες εισφορές. Ο κ. Δήμαρχος ακόμη, τόνισε πως θα αποτελέσει προτεραιότητα για τη δημοτική αρχή η συνεργασία με τους φορείς της παράδοσης του τόπου μας και η ενίσχυση δράσεων που προάγουν το πνεύμα και τον πολιτισμό. Ο κ. Αντιπεριφεριάρχης δήλωσε την στήριξη του στο σύλλογο και τόνισε ότι η Π.Ε. Γρεβενών θα είναι δίπλα μας. 

Τρίκωμο, 17-5-2013

Για το Δ.Σ. του συλλόγου,

 Ο Πρόεδρος,                                                                          Ο Γραμματέας,

Φραγκίδης Παναγιώτης                                                           Τσακνάκης Κωνστανίνος

"Μασλάτι Νο11. Τα πιταλουμένα μπλάρια", του Ζτάλιου Χρήστου

Μασλάτι Νο 11. Τα πιταλουμένα μπλάρια.

(Μνήμες από Ζάλοβο)

       Πασκαλιά στου χουριό κι μαζώχκι πουλύς κόσμους απ’ τς πόλεις, γιά να γιουρτάσ’αυτές τς’ χρουνιάρις μέρις. Η πασκαλιά φέτου έπιφτι τουν Μάη ,ου κιρός πουλύ καλός κι όταν δεν είχι ακκλησιά όλ’ έφκιαναν βόλτις τριούρ απ’ του χουριό μέσ’ στά πρασνάδια κι τα λουλούδια,κι πλιότιρου πάϊναν στού ξουκκλήσ’ τ’ Αη Θανάσ’ που είχι κι βρύσ’.
     Δυό σπουδαγμέν’ ξικόπκαν απ’ τς αλνούς κι πήγαν κατά τ’ βρύσ’να πιούν νιρό κι νά πούν τα θκάτς.

       Μάλιστα ήταν κι συμμαθητές στου Δημοτικό σκουλειό κι είχαν να δουκ(ι)θούν πουλλά απ΄τ’ ζουή τς παλιά στου χουριό. Αφού ήπιαν νιρό συνέχ(ι)ζαν να λέν για τα παλιακά. Ικείν ν ώρα φάνκει νάρχιτι πέρα απ΄τ΄αυγότουπου ου Μήτσιους μι τα μπλάρια που ήταν κι αυτός συμμαθητής μ’αφνούς τς δυό,μόγκι πού ήταν ντ'βάρ στα γράμματα κι απόμκει στου χουριό να βουσκάει γίδια, ινώ οι άλλ΄δυό ήταν γραμματζμέν, oυ ένας γιατρός κι ου άλλους δικηγόρους κι μάλιστα στ’ Σαλουνίκ(η).
        -Ρε συ! Ο Μήτσος δεν είναι αυτός με τα μουλάρια που κατεβαίνει;Λέει ου ένας.
     -Ναί ρέ ο Μήτσος είναι! Κάτσε θά σπάσουμε πλάκα τώρα. Λέει ου άλλους.
     Μόλις ζιούγουσι στ’ βρύσ’ ου Μήτσιους, τούν λέει ου ένας απ΄ αφνούς.
     -Γειά σου Μήτσο λεβεντιά !!!
     -Βρε βρε! Καλώς τα πιδιά,χρόνια πουλλά κι καλά!Τι φκιάντι; Ήρθιτι για τν Πασκαλιά; Του δουκιέστι κάπου –κάπου του χουριό γλέπου!
    -Ε! Βέβαια ρε Μήτσο,ξεχνιέται το χωριό και τα ωραία του. Εσύ πως τα πάς;
    -Ε ! Πως να πάει ιδώϊα στου χουριό,γίδια, πρόβατα, μπλάρια, αρνίτια, μάλλ χουζμέτια! Ιγώ δεν τα κατάφιρα σαν κι σας να σπουδάξου,γιατί ήμαν Βόϊδ στου σκουλειό, ινώ ισείς γίνκιτι μιγάλ’ κι τρανοί έ!

      -Ε ! Δεν πειράζει μωρέ Μήτσο όλες οι δουλειές είναι καλές. Αλήθεια, ποτίζεις καθόλου τα μουλάρια σ’αυτήν την βρύση;
     -Ναί ,όποτι πιρνώ απ’ ιδώ κι διψούν τα πουτίζου.
     -Μήτσο ξέρεις ότι το νερό της βρύσης εδώ έχει σίδηρο; Είπι με ύφος ου σπουδαγμένους.
     -Αμ τι δεν ξέρου! Τώραϊα του ξέρου ιγώ, ιδώ κι τόσα χρόνια του ξέρου!
     Οι άλλ’ δυό που ήθιλναν να κάν’ τς έξυπν’ξαφνιάσκαν κι τουν ξαναρουτούν .
     -Δηλαδή θέλεις να μάς πείς ότι έχεις υπ’ όψιν σου πως το νερό αυτό περιέχει σίδηρο;
      -Ναί βρε Χριστιανέ μ’ σι λέου! Να τήρα τα μπλάρια! Διψασμένα έρχουντι πιταλουμένα φέβγν!Είπι ου Μήτσιους κι κίντσι νά φύγ(ει).
       Απόμκαν ουδεέτς οι σπουδαγμέν’.

Χρήστος Ζτάλιος

Επίσκεψη Δημάρχου στο έργο: «Ανάπλαση – Αναβάθμιση οικισμού Τρικώμου»

Ο Δήμαρχος Γρεβενών Δημοσθένης Κουπτίδης, συνοδευόμενος από την Αντιδήμαρχο Ανάπτυξης και Έργων ΕΣΠΑ κα Αικατερίνη Πέτρου και τον Πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Τρικώμου κ. Ιωάννη Ράπτη, επισκέφτηκε την Πέμπτη 9 Μαΐου 2013 την Τοπική Κοινότητα Τρικώμου όπου και ενημερώθηκε για την πορεία του έργου : "Ανάπλαση - Αναβάθμιση οικισμού Τρικώμου" από τον εκπρόσωπο της αναδόχου εταιρίας. Το έργο είναι προϋπολογισμού μελέτης 275.000,00Ε, η χρηματοδότηση του γίνεται από το Πρόγραμμα "Αγροτική Ανάπτυξη της Ελλάδας 2007-2013" και ανάδοχος, με έκπτωση 44,00% ανακηρύχθηκε η εταιρία "Κ/ξια Μητράκας Ν. Κων/νος - Μητράκα Ν. Μάρθα" με έδρα την Καστοριά. Ο προϋπολογισμός της σύμβασης ανέρχεται στο ποσό των 154.000,01Ε με το ΦΠΑ και έχει προθεσμία εκτέλεσης 18 μήνες.

Ο Δήμαρχος Γρεβενών, αμέσως μετά δήλωσε ικανοποιημένος από την πρόοδο των εργασιών και την τήρηση του χρονοδιαγράμματος (έχουν αποκαλυφθεί οι όψεις της πετρόχτιστης εκκλησίας και ξεκίνησαν οι εργασίες στο κάτω διάζωμα της πλατείας) και τόνισε ότι το έργο, το οποίο έχει ως στόχο τη βελτίωση και ανάπλαση κοινόχρηστων χώρων, είναι ιδιαίτερης σημασίας για τον οικισμό καθώς συμβάλει στην ποιότητα της καθημερινότητας των κατοίκων αλλά και των επισκεπτών.

Το νέο Δ.Σ. του Φιλοπροοδευτικού Συλλόγου των Απανταχού Τρικωμιωτών "Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ"

Χθες, Δευτέρα 6 Μαΐου μετά το πέρας της Λειτουργίας στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Τρικώμου, ο Φιλοπροοδευτικός Σύλλογος των Απανταχού Τρικωμιωτών "Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ" συνήλθε σε γενική συνέλευση στο παλαιό δημοτικό Σχολείο Τρικώμου για την καθιερωμένη εκλογοαπολογιστική γενική συνέλευση του συλλόγου, έπειτα από το πέρας της διετίας του απερχόμενου Δ.Σ.
Ο απερχόμενος πρόεδρος του Δ.Σ. Δασκαλόπουλος Γεώργιος, παρουσίασε το έργο της διετίας 2011-2013, που χαρακτηρίστηκε ως μια γόνιμη και δημιουργική θητεία. Βαθιά συγκινημένος, αποχώρησε από το βήμα ευχόμενος ο σύλλογος να προκόψει και να εξελιχθεί με την ενασχόληση νέων ανθρώπων στα κοινά. Μετά από 6 χρόνια ενασχόλησης στην πορεία του συλλόγου, ως ο μεγαλύτερος  εν ζωή πρόεδρος του συλλόγου, παρέδωσε τη σκυτάλη, ως επίτιμο πλέον μέλος. Ακολούθησαν αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. και προέκυψε το παρακάτω σώμα:

Τακτικά μέλη:
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Φραγκίδης Παναγιώτης
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Τσακνάκης Κωνσταντίνος
ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κουρπέτης Δημήτριος
ΤΑΜΙΑΣ: Βέκιος Στέφανος
ΜΕΛΟΣ: Τζάγιας Δημήτριος

Αναπληρωματικά μέλη: 
Ζτάλιου Φιλιώ (σύνδεσμος για Θεσσαλονίκη)
Ζτάλιος Δημήτριος

Εξελεγκτική επιτροπή:
Δασκαλόπουλος Γεώργιος (πρόεδρος)
Κατσαρός Ηλίας (μέλος)
Τσακνάκης Γεώργιος (μέλος)

Ευχομάστε καλή επιτυχία στο νέο Δ.Σ. και καλή συνέχεια στο απερχόμενο.
Χρόνια πολλά!

Γενική συνέλευση του Φιλοπροοδευτικού Συλλόγου των Απανταχού Τρικωμιωτών.

Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, Γεώργιος Δασκαλόπουλος και το Δ.Σ. του συλλόγου, σας προσκαλούν στην Γενική Συνέλευση και τις Αρχαιρεσίες  του Φιλοπροοδευτικού Συλλόγου των Απανταχού Τρικωμιωτών «Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ», την Δευτέρα 6 Μαΐου (Δεύτερη μέρα του Πάσχα) και ώρα 11.30 π.μ., στην Β΄ αίθουσα του παλαιού δημοτικού σχολείου Τρικώμου, με θέματα ημερήσιας διάταξης:

1. Απολογισμός διετίας 2011-2013 του Διοικητικού Συμβουλίου.
2. Οικονομικός Απολογισμός.
3. Έκθεση Εξελεγκτικής Επιτροπής.
4. Προτάσεις.
5. Αρχαιρεσίες για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

Η παρουσία όλων των μελών, φίλων και χωριανών μας, κρίνεται απαραίτητη για την καλύτερη λειτουργία του συλλόγου.

Τρίκωμο, 29-04-2013 

Για το απερχόμενο Δ.Σ. ,

  Ο  Πρόεδρος,                                                                                         Ο Γραμματέας,

Δασκαλόπουλος                                                                                             Παύλου

     Γεώργιος                                                                                              Κωνσταντίνος

Καλό Πάσχα!

Ο Φιλοπροοδευτικός Σύλλογος των Απανταχού Τρικωμιωτών

« Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ »

σας εύχεται από καρδιάς

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

Η θυσία του Κυρίου μας,  Ιησού Χριστού, ας γεμίζει τις καρδιές μας με κουράγιο και δύναμη ψυχής για τα καθημερινά μας πάθη. Η ανάσταση του, ας γίνει η ελπίδα της ανανέωσης και της βελτίωσης του ανθρώπου. Το φως της Ανάστασης ας είναι το υλικό που θα φωτίσει το πνεύμα μας, με τη «Θεία χάρη».

Καλή Ανάσταση!

Χρόνια Πολλά!

Για το Δ.Σ. του συλλόγου, 

Τρίκωμο , 29-04-2013

           Ο Πρόεδρος                                                                               Ο Γραμματέας

Δασκαλόπουλος Γεώργιος                                                                   Παύλου Κώστας

"Με γοργούς ρυθμούς τα έργα στον Άγιο Γεώργιο"

Τα έργα που πραγματοποιούνται στον Άγιο Γεώργιο με ρυθμούς ώστε στα μέσα της Μεγάλης Εβδομάδας  η εκκλησία να είναι έτοιμη. Σας παρουσιάζουμε μερικές φωτογραφίες που τράβηξε ο Τσιώτας Αθανάσιος.